معصومین(ع) بر بالين چه کساني مي‌آيند؟


خدا رحمتش کند، يکي از علماي بزرگ مي‌گفت: پدرم از علماي بزرگ شهر بود و يک روز، پيرمردي از اهالي شهر که مريض بود، به دنبال پدرم فرستاد و به او گفت: من امشب مي‌ميرم و دلم مي‌خواهد هنگام مرگ شما بالاي سرم باشيد. پدرم گفت: من به نزد او رفتم، امّا گفت: من الان نمي‌ميرم. مي‌گويد: وقتي براي نماز شب بيدار شدم و او به صورت خوابيده نماز شب خواند و هنگام نماز صبح هم، خوابيده بود و نمازش را به من اقتدا کرد. ناگهان ديدم که بعد از نماز صبح، حالت احتضار پيدا کرد و گفت: «السلام عليک يا رسول الله! السلام عليک يا اميرالمؤمنين! و به همۀ معصومين«سلام‌الله‌عليهم» سلام داد تا رسيد به آخر و سعي کرد از جا برخيزد، ولي نتوانست و دستش را روي سرش گذاشت و گفت: «السلام عليک يا بقية الله!» و بعد از دنيا رفت. آن عالم مي‌فرمايد: من فهميدم که همۀ چهارده معصوم«سلام‌الله‌عليهم» آمدند و آن پيرمرد را با خود بردند.

رسیدن به این مقام، عمل و دل پاک مي‌خواهد؛ هرکه عملش نيکو و دلش پاک است، سالم است. به تعبير قرآن کريم: «یوْمَ لاَ يَنْفَعُ مَالٌ وَ لاَ بَنُونَ، إِلاَّ مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌«[17]

اگر هم انسان، ظالم و گناهکار باشد و براي خود، ساير بندگان و اجتماع، ایجاد مزاحمت کند، در لحظۀ مرگ، بدبخت و شقاوتمند است و ظلم او، باعث تشديد بيچارگي او خواهد شد. در روايتي آمده است: همان‌گونه که اگر رگ‌هاي کسي را زنده زنده ازبدنش بيرون بکشند، سخت است! جان دادن براي افراد ظالم و گناهکار سخت است. صاحب قلب سلیم، گلي را بو می کند و از دنیا می‌رود و انسان ظالم، رگ‌هاي گردن و رگ‌هاي بدنش را زنده زنده بيرون می آورند وجان او را می گیرند!